Door de hardblauwe lucht was ik niet erg in de Sinterklaasstemming dit jaar, maar dat veranderde wel enigszins door de postbode die een groot pakket pepernoten en chocoladeletters probeerde te bezorgen (maar wij waren nooit thuis), en vijf gedichten die mijn ouders en Hans mama, broer, zus en schoonzus opstuurden. Het thema was in alle gedichten hetzelfde en de boodschap die zo'n vers altijd heeft ook: we worden gemist en zelfs Sint Nicolaas kijkt uit naar Kerstmis, omdat we dan even in Nederland zijn.
Ik kijk er ook naar uit om in Nederland te zijn, Hollands als ik me hier voel, en mensen te zien die mij langer kennen dan drie maanden. En het was echt superleuk om hier gedichten te lezen en speculaaspop te eten, ook al zat hij dan niet in onze schoen.
Dankuwel Sinterklaas!
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment