Ik had gisteravond al een beetje geoefend, maar en uurtje rijden is eigenlijk toch wel een beetje weinig. Zeker omdat een automaat wel even wennen is: trekt nogal fel op en ik had ook nogal de neiging om pittig te remmen. Ik vond het verder wel goed gaan maar Cristina zij een paar keer "you just freaked me out a little".
Ik zou vanochtend om half negen afrijden, en dan zou ik om kwart voor zeven van Cristina de auto me krijgen (je mag hier dus gewoon rijden in afwachting van je examen). Lekker makkelijk straten-systeem dacht ik: alleen maar rechte wegen dus ik ga de weg op naar de DMV en dan kan het niet missen. Finaal voorbij gereden, kwam ik helemaal in het park uit. Ik zoeken, maar gelukkig was ik nog net op tijd.
Ik had een Aziatische examinatrice die heel aardig was maar die ik in het begon niet zo goed kon verstaan. Ik moest de defroster aanwijzen, geen idee waar die zat dus maar een beetje naar wat knoppen op het dashboard gewezen. Toen rijden: heel makkelijk door een rustig wijkje een beetje bochtjes maken, heel vaak stoppen want ieder klein kruispunt heeft hier "four way stops". Ik had op de parkeerplaats al even achteruit gereden, maar verder hoefde ik geen bijzondere verrichtingen te doen (behalve dan een "helling proef", maar in een automaat bestaat dat eigenlijk niet.)
Fluitje van een cent dacht ik. Bleek ik 11 fouten te hebben gemaakt! Gelukkig geen Crititcal Errors (dan zak je meteen, zoals "strikes object"). Ik heb volgens haar 5 traffic checks gemist, en 4 keer "inappropriate lane use" (dat wil zeggen, niet voorsorteren in een parkeerplaats of busstrook, ik wist niet of dat mocht dus heb ik maar het zekere voor het onzekere genomen, dacht ik). En nog een paar andere dingen.
Een gevaar op de weg dus! Maar gelukkig zijn we in Amerika... geslaagd!!! Er zijn 15 van die fouten toegestaan, dus ruim voldoende. Kun je nagaan, wat een volslagen malloten er hier zomaar de weg op kunnen!
No comments:
Post a Comment