Land's End

Onze eerste Thanks Giving is geslaagd! We waren uitgenodigd bij twee conservatoriumstudenten die een feest organiseerden voor alle studenten die niet naar hun familie konden of wilden gaan. Het hele idee van de feestdag is met zijn allen heel veel eten. Het heft iets te maken met een Indiaan, oh nee, Native American, genaamd Squanto die de blanken geleerd heeft mais te verbouwen. Of zo iets. Maar dat weet eigenlijk niemand precies. Veel eten dus. De traditionele kalkoen ("Look at that big fat baby!") hebben we laten passeren, maar we hebben genoten van de Tofurkey. En van de pumpkin-cheesecake, chocolate pie, mashed potatoes, squash, flan, pecan pie, marshmallow pie, quinoa etc. etc.

De dag erna zijn we naar het natuurpark bij Land's End gegaan. Dat is de uiterst Noord-westelijke punt van San Francisco waar vroeger verdedigingswerken stonden ter bescherming van de baai. Nu is het een natuurpark met uitkijk over de oceaan en de rotsige kust. Daar liggen drie grote scheepswrakken, maar ook al was het (volgens mij) laag water, we hebben er niets van gezien. Een tijdje geleden is er een olietanker gecrashed in de baai en is een groot deel van de stranden met olie besmeurd. Wat bleek: het meest coole strandje was afgesloten voor publiek. We liepen al teleurgesteld terug naar het grote Ocean Beach toen we een klein paadje richting het strand zagen lopen. De bodjes hadden ons al gewaarschuwd dat de kleine paadje gevaarlijk waren (people have died walking the trails) en slecht voor de vogels. Maar ja.



Het was een hele tocht vrij steil naar beneden, maar wel goed beschut we waren niet echt bang voor de opzieners (repatriation...Aah!) Op het strand hebben we geen olie gezien, alleen een paar andere overtreders.
Om de zonsondergang te zien en om te frisbeeen zijn we toen naar Ocean Beach gegaan.



Het water van de oceaan is echt steenkoud! Het deed gewoon pijn aan onze voeten, en er waren alleen een paar surfers in het water.



Toen we aankwamen was er net een bruiloft aan de gang op het strand (we kwamen aan tijdens de zoen-scene), en toen we weer weggingen rende er een hele groep mensen de zee in voor een frisse duik! We denken dat het de bruiloftsgangers waren...