Gisteren hebben we sushi gegeten in Japan-town. Nog maar een heel klein towntje want sinds de tweede wereldoorlog is er niet veel meer over van de Japanse gemeenschap in San Francisco (een gedenksteen vermeldde zelfs Amerikaanse concentratiekampen voor Japanners.)
De sushi was heel lekker, alleen over de zeeegel waren de meningen verdeeld.
Het ziet er een beetje uit als een tong en heeft de substantie van hersenen, of lever maar dan heel zacht. Leonie ging bijna over haar nek en ik heb de rest op. Hoe dan ook een "acquired taste," gelukkig kun je er uren na het eten ervan nog van nagenieten.
1 comment:
Nagenieten van dat verlamde bekje zeker! Nou klinkt allemaal spectaculair daar en een eigen stekje is natuurlijk ook niet verkeerd.
groeten Maarten.
Post a Comment