Dolores

Na een paar dagen alleen de stad verkennen, vaak verkeerd lopen, me vaak trots, soms ook verloren voelen, was gisteren Han daar! Hoe cool was dat! Vandaag struinden we een paar apartementen af; ik ben al verliefd geworden op eentje, maar beetje duur, en matige buurt.

Hier liggen we uit te rusten in Dolores Park, in de wijk Mission: veel mexicanen, gezellige sfeer en niet al te hoge heuvels. Eigenlijk moeten we vooral hier naar huizen zoeken. In dit park was net een soort wielervlooienmarkt bezig, met veel fietsen en vooral onderdelen ervan op het gras uitgestald.
Maar wij hadden daarna een afspraak met Eline, een Nederlandse violiste die Han een paar maanden geleden googlede. Zij woont al jaren hier en liet ons meteen weten dat we maar langs moesten komen, dat ze nog een heleboel spullen in haar garage had staan die ze toch niet gebruikte, en dat ze btw ook nog wel twee fietsen had staan waar ze ook nooit meer op fietste. Wij houden van Eline.

Apartment hunting is denk ik ook veel leuker op de fiets. Bussen stoppen zowat overal, maar ze gaan daardoor ook heel langzaam. En overal naartoe lopen is leuk voor een paar uur, maar met servetjes om je teenslippers tegen de blaren wordt het toch wat minder hip.
Toen we vanmiddag even een proefritje maakte voelde ik me al zoveel minder een toerist! Het is nu toch een beetje alsof we hier gewoon op vakantie zijn, vooral omdat we nog in een hostel slapen (waar de verwarming op een timer zit die blijkbaar niemand uit kan schakelen, en we het advies kregen dan maar een raam open te zetten!)
Ik heb echt veel zin om een huis te hebben, en er ons huis van te maken.